Üyelik Girişi
Site Menüsü
Site Haritası

kurt ve kangal

Anatolian Shepherd (Anadolu Coban Kopegi): The Anatolian Shepherd Dog is a remarkable shepherd’s guard dog of ancient lineage. It is a large, formidable working dog with a self-sufficient temperament. Such dogs are found throughout the Anatolian Plateau of Turkey (Turkish: Türkiye). Historically since Babylonian times there was a breed of large, strong dogs. They were variously employed as war dogs and for hunting huge game such as lions and horses. Some spectacular examples can be seen on the very well preserved relieves in the Assyrian Rooms of the British Museum, London.

The breed has evolved over the ages and is now well adapted to suit a specific set of circumstances. Of these the most formative are the climate, the peoples’ lifestyle and the job assigned to the dogs. The climate of the Central Anatolian Plateau of Turkey (Turkish: Türkiye) is continental. The average elevation is 3000ft (1000 meters) above sea level, surrounded via mountains 5-10,000ft (1600-3000 meters) high; the summers are hot and very dry; in winter there is prolonged snow and the temperature falls well below freezing. The dogs stay out all the time – whatever the weather may be. They are not confined to the Plateau alone and imposing specimens can be found wherever the population relies wholly on grazing. Settled, semi settled and wholly nomadic pastoralists and farmers sparsely populate the Anatolian Plateau. The divisions between these people may become somewhat blurred due to the variability of the rainfall. In fine years bumper crops of wheat are grown and there are storage problems. In dry years the whole population of an area falls back once more on their flocks for sustenance. These flocks are predominantly made up of tall rangy fat-tailed sheep, with some silky haired goats; also camels may be present. Many people own donkeys as well.

Grazing soon exhausts the sparse natural vegetation of the steppe, so the flocks travel great distances at times. Often they have to seek higher and even higher ground in summer, till the early snows drive them down again. In this lonely roaming life the dogs are often the shepherds only companions for long periods, with not a tree or rock for shelter in all weathers. The shepherds’ can be seen standing leaning on their crooks wrapped up in fabulous thick wool felt cloaks that keep out heat and cold, dust and rain. Turkish sheep bunch together naturally and have tiny if any incli

nation to scatter, an adaptation perhaps to the various predators about. These include wolves, eagles and the very common jackals, and of course sheep-stealers and cattle-thieves. There is also a large species of wild cat in the southern mountains called the Taurus Lion. The dogs do not herd the sheep but patrol around them, often seeking higher ground to get a better view, and a breeze. The sheep tend to follow the shepherd and the dogs patrol the ground ahead, checking out every bush and irregularity of the terrain for potential trouble. Should they notice anything, even a moving car, they will silently at first, split up and converge upon it from all sides at great speed. These ambush tactics are inborn and quite fascinating to watch, an unforgettable experience to be so treated.

This description makes it clear the dogs must be strong and hardy, not easily tired and at times are called upon to be very brave. They need their weatherproof coats and can exist on very tiny food as adults. They are also great fun due to their lively intelligent disposition, acting as partners to man. The shepherds value them highly and recount with pride how large, faithful and indomitable they are.

Anatolian Shepherd Dogs are naturally very watchful, always ready to investigate anything unusual. They have remarkable eye-sight, an acute sense of smell and very fine hearing. Their memory is also excellent. Their natural inclination is to get up at intervals, especially at night and patrol the area, bedding down in a different spot each time. This keeps their coats remarkably clean, and parasite free.

In Turkey (Turkish: Türkiye) there are no fences so the numerous dogs have to respect little children, young lambs and other forms of domestic life. But when strangers arrive, fierce barking breaks out and the visitor’s stand rooted to the ground until someone informs the dogs it is all right. The dogs are also called Lion Dogs (Aslan Kopek) and Wolf Dog (Kurt Kopek) but the universal name for these dogs is ‘Coban Kopegi’ (Shepherd Dog). The tawny coat is more prominent, but via no means universal. Splashes of white particularly on the legs are common, as also are dogs with coats of white with brown/black patches; even wholly white and wholly black specimens are seen. The various shades of dun, from cream to red-brown, blend well with the terrain. 

There are many factors, which combine to keep this ancient and fascinating breed from undesirable change. These include unrelated breeding, correct feeding, fitness for their work and selection at all ages. Very few bitches are normally kept in Turkey (Turkish: Türkiye), usually enough to provide replacements. There is always a very well defined ‘pecking order’ in the pack of male dogs, which can number many in a large village. Only the top dogs, the pack leaders, sire puppies. Thus most dogs, even quite fine specimens, never sire anything at all; and any really miserable specimens get no look-in at all. In this way weakness of any sort is continuously being eliminated. The Turks values size in their dogs and normally keep only 1 or 2 puppies per litter, to maximize growth, which is exponential at first. The largest puppy is kept in all cases, irrespective of color or coat, which may differ considerably amongst the individuals within a litter. Splashes of white that may or may not later disappear are common; even wholly white or entirely black puppies are born from time to time. Puppies born quite black often turn into the usual dun later and can be indistinguishable from its littermates that were born ‘yellow’. Coat color changes can sometimes continue occurring until the animal is mature. The Turks say that dogs take 4 years to mature fully and it increasingly seems that this is so. Inbreeding also seems to reduce stature and make the temperament less sweet.

It is fervently hoped that these dogs never find their way to ‘puppy farms’ as they would suffer in such places more than most breeds do. It is of course realized that few, if any owners can provide the Anatolian Shepherd Dog with its natural habitat in the UK. Nevertheless it is hoped that the dogs will be kept, fed and reared in conditions as near to natural as possible so that they can retain the marvelous qualities and appearance which can still be seen in Turkey (Turkish: Türkiye) today.

Kangal Shepherd Dog
                                                      

History


When you study history of Kangal Dogs, you could not find any documents about them. There are several rumors about Kangal dogs; According to 1 rumor, the dog was derived from lion and tiger during Assyrian and Babillonian periods and were petted in order to provide protection against wild animals and use in wars and were grown up with great care, just like any Anatolian Shepherd Dog.

According to another rumor, the first Kangal was given to the Ottoman Sultan (Yavuz Sultan Selim or Murat IV) via an Indian Maharajah. The dog fought with the lion in the palace and killed it. Thus the sultan was considerably interested in it. When the army went for an attack and arrived in Kangal Deliktas nearby Sivas, the dog got lost, and that the species of dog in Kangal was derived from this lost dog.

Evliya Celebi mentions this dog describing it as strong as a lion in his inscription in the 17th century. It is believed that the dog was brought to Anatolia (Turkish:Anadolu) by the Ottomans and the Shepherd species in Europe were derived from this species when Ottomans invaded Europe. From Ottoman archives, 1 can find the dog mentioned as it was grown up with great care.

The long lifespan of Kangal is because of its being loyal friend to farmers breeding sheep and being the best dog species in fighting with wolves. Kangal dogs can do their duties under the harshest climatic and working conditions, and they don’t recognize the meaning of fear. Care and feeding conditions are easier and simpler.

General Characteristics

March-Photo-Shoot-145

Kangal Shepherd dogs have a fair reputation in Turkey (Turkish: Türkiye) and around the world. Particularly in England and in the USA several associations have been established via lovers of this species, and several competitions have been held. Unfortunately during people abroad have shown great interest to Kangal species, Turkey (Turkish: Türkiye) has not done the same until lately.

Kangal Shepherd dogs are very brave, quick and agile. They are quite fine to women and children and quite a dissuasive weapon against bad people as they are intelligent and strong insights and are faithful to their owners. When they are scolded via their owners they are ashamed like a child, look so sad and innocent for begging their owners to forgive their mistake. They display their feelings not only through position, behaviors, mimics and gestures but also in various tones of barking.

 

Kangal dogs are so loyal to their duties that it is said that they wait for days to keep the sheep leaving the herd without having food and water. Despite lasting for centuries, they have not

Family Day 046

lost anything from their blood qualifications or high spirit. They are highly blood noble. They never mate with any other dog species even when they are free. They were started to be trained for military and law enforcement use in 1975 and it has been proven that they have better and more skills than other dog species being trained for military missions for centuries.

The characteristics of a fine Kangal dog

  • Intelligence: Intermediate-high level
  • Trust: should not cause damage to herd and owner
  • Care: should be interested in and careful to its duty.
  • Protective: have reactions to foreign people (barking-attacking)
  • Power: strong enough to stop enemy (wolf-thief)
  • Speed: speed enough to run after and catch enemy
  • Brave: should be brave which, in our opinion is the most necessary essential one. Because the dog not being brave cannot be effective no matter it has the other six characteristics.

011

How can you have one? You can purchase young Kangal dogs fed and grown up under control of vet with full vaccination in production farm under control of Union of Taking Services to Rural Areas (Villages) of Kangal Governor Office – Sivas. Please be noted that there are strict rules for foreigners taking Kangal’s out of the country, a special permission has to be taken.”
www.sivastantescillikangal.com
0554 745 52 53

Ziyaret Bilgileri
Aktif Ziyaretçi1
Bugün Toplam23
Toplam Ziyaret127887
Gebe ve Laktasyondaki Köpeklerin Beslenmesi

Gebe ve Laktasyondaki Köpeklerin Beslenmesi

Gebe ve Laktasyondaki Köpeklerin Beslenmesi : Köpeklerde fötüs, uterus, plesanta ve memelerdeki en büyük gelişme toplam 9 hafta süren gebeliğin son üç haftasında meydana gelir. Gebeliğin ilk dört haftasında normal beslenmeye devam edilmeli, 5. Ve 60. Haftadan itibaren yiyecek yiyecek miktarı her hafta % 10 düzeyinde arttırılarak doğum esnasında % 50’ye kadar arttırılmalıdır. Fazla sayıda yavru taşıyan gebe Kangal köpeklerinde gebeliğin son 7-10 gününde iştahsızlık görülebilir. Bu durumda azar azar ve lezzetli yiyecekler vermek faydalı olabilir.Gebeliğin son üç haftalık döneminde uterusun büyümesiyle karın hacmi daraldığı için gebe köpekler günde üç kere beslenmelidir. Gebelik süresince enerji gereksinimi ortalama % 20 artar. Gebelik ve doğum sırasında taze karaciğer, haftada iki-üç defa 15-30 g miktarında verilerek;oldukça etkili bir takviye yapılabilir. Keza protein düzeyinin %2-4 oranında arttırılması yavrularında daha güçlü olmalarını sağlar. Anne köpek, doğumu izleyen birkaç gün yemek defekasyon ve işeme gereksinimleri dışında yavruların yanında olmayı ister. Laktasyon dönemi ortalama 6 haftadır. Kolostrum ( ağız sütü ) bir-üç gün salgılanır ve bunu giderek çoğalan normal süt izler. Süt salgısı 5.-6. Haftaya kadara artar, sonra azalır. Laktasyon döneminde normal bir süt verimi için ana optimum düzeyde beslenmelidir. Gıda alımı doğumdan sonra artarak, doğumdan 3-4 hafta sonra maksimuma ulaşır.

Ergin Köpeklerin Beslenmesi : Ergin Kangal köpekleri günde bir defa hep aynı saatlerde beslenmelidir. Orta boy bir köpek için yaklaşık 2 kg’lık bir diyet düzenlenir. Böyle bir diyetin yaklaşık 1/3 ‘ü et, 1/3 ü tahıl ve sebze karışımı 1/3’ü de su şeklindedir. Diyetin miktarı hayvanın canlı ağırlığına, kondisyonuna ve yaptığı işe göre ayarlanmalıdır. Örneğin köpek zayıf ise yada fazla çalışıyorsa ilave olarak bir miktar süt, 1 yumurta, bir miktar sebze veya tahıl verilmelidir. Ergin köpeklerde halk arasında yal denilen arpa ununun sıcak su ile hamur haline getirilmesiyle elde edilen mamülden günde 2 kg kadar verilir. Buna ilaveten günde 25 gr. Et, haftada 3 kere haşlanmış ve fazla sert olmayan kemik verilir.

Köpekler için karma örnekleri

Malzeme Cinsi1. Karma2.Karma
Mısır Unu3535
Buğday Kepeği1217
Et-Kemik Unu1510
Balık Unu1222
Süt Tozu1014
Kemik Unu14-
Tuz11

 

 

Bu karmalar özellikle toplu köpek yetiştirilen işletmeler için uygun, ucuz karmalardır. Bunlardan günde bir öğünde

Köpek AğırlığıBir Öğünde verilecek Miktar
10 Kg ağırlıkta bir köpek için750 gr
15 Kg ağırlıkta bir köpek için1000 gr
20 Kg ağırlıkta bir köpek için1200 gr
30 Kg ağırlıkta bir köpek için2000 gr
40 Kg ağırlıkta bir köpek için2500 gr

 

miktarlarında et suyu, sebze suyu veya süt gibi sıvılarla ıslatılarak verilir. Buna ilaveten hayvanların önüne haşlanmış sebzeler konur. 1. Karmanın gebe ve laktasyondaki dişilere ve sütten yeni kesilen yavrulara verilmesi tavsiye edilmektedir.

Rasyon hazırlanırken dikkat edilecek en önemli nokta, unu ince un halinde öğütülmesidir. Çünkü iri taneli unlar köpekler tarafından öğütülememektedir.

DERİ HASTALIKLARI

Deri Hastalıklari

Evcil hayvanlarda görülen deri hastalıkları, genelde hayvan yıkama merakından kaynaklanabilir.  Örneğin kediler kendilerini temizleyebilirler, ancak buna rağmen yıkanacak olursa,  özel bir koruyucu tabakayla kaplı olan deri. yanlış kullanılan detarjen, sabun ya da şampuan nedeniyle bu özelliğini kaybeder, kendine has direnci kaybolur ya da tahriş olur. Dolayısıyla mantar hastakıkları, egzama, deri iltihaplanması ve tüy dökülmesine yol açar.  Sokağa çıkan hayvanlardaysa, ayak derilerinde görülen benzin, mazot, boya gibiçeşitli kimyasal maddeler ya da yanmayla tahriş olan dokularda deformasyon ve iltihabik yaralara sıkça rastlanır.  Köpekler bu konuda kedilere göre daha şanssızdır. Deri hastalıklarında daha çok ısırma ve tırmık nedeniyle ortaya çıkan yaralanmalar ve baş. çene, çene altı bölgelerinde, ayaklarda ısırmaya bağlı apselerin oluşması, doğaldır. Belirtileri giderek büyüyen şişlik, iştahsızlık ve halsizliktirBu gibi durumlarda ne tür bir tedavi gerekmektedir. Apse kendiliğinden patlar ya da hekim tarafından açılarak temizlenir, ancak her iki durumda da antibiyotik tedavisi uygulanmalıdır. Sokaklarda bazen hayvanları daha çok arka ayaklarıyla kulak çevrelerini kaşırken görürüz. Doğal olarak yapılan kaşınmalar eşbette belli başlı nedenlerden de olabilir. Sokak hayvanlarında sık görüle deri hastalıklarından biri de, kulak uyuzudur. Hayvan sürekli kaşındığı için kulak çevresinde yaralar oluşur. Öncelikleuyuz tedavi edildikten sonra kulak ve çevresindeki yaralar iyileştirilmelidir. Aksi takdirde tadavi amacına ulaşamaz. Biraz da toprakta bulunan pire, kene ve uyuz etkenlerinin yol açtığı deri hastalıklarından söz edelim. Toprakta bulunan pire, kene ve uyuz etkenleri gibi canlılar, kışın genelde kış uykusuna yatarlar. Havaların ısınmasıyla da konakçı olarak yaşayabilecekleri ortamlar arayıp, doğada yaşayan hayvanları bulurlar. Kene kancalarıyla, pire delici organıyla kan almaya çalışırlar. Uyuz etkenleri ise deri ve deri katmanlarında yerleşerek kan emmeye devam eder. Pire ve keneyi teşhis etmek kolaydır. Uyuz etkenini saptamak, mikroskobik canlılar olması nedeniyle o kadar kolay değildir. Şüphe edilen bölgeden alınan kazıntının mikroskop altında incelenmesiyle türü saptanır. Sarkoptes, Demodeks uyuzları sıklıkla görülen uyuz etkenleridir. İnsanlara bulaşma olanığı oldukça yüksektir. En belirgin özelliği kaşıntı, deride kalınlaşma ve sedef förüntüsüdür. Ayağıyla topraktan aldığı mantar ve bakteri etkenlerini uyuzla deriye bulaştırdıklarında karmaşık bir hastalık ortaya çıkar. Tedavi süresince öncelikle hayvanın vücudunu kaşıması engellenir. Lokal ve genel ilaç uygulamalarıyla uyuzun tedavisi eskiye göre daha kolaydır. Bu tedavi sonunda vücutta bir tek uyuz etkeni bile kalmamalıdır. Tedavi sırasında sürekli olarak, vücuttan alınan deri kazıntılarının mikroskobik incelemesi yapılmalıdır. Uyuz tedavisi mümkün olmayan bir hastalık kesinlikle değildir. Uyuz hastalığının hiçbir aşamasında tedavisimümkün değil diyerek hayvanı uyutma yöntemine başvurulmaz. Uyuz etkeni tesbit edilir, teşhis konursa tedavisi kolaydır. Tedavisinin mümkün olmadığı ileri sürülüp hayvanı uyutma yöntemine gitmek kolaycılıktır. İnsanlarda olduğu kadar hayvanlarda da rastlanan önemli bir diğer deri hastalığı da Egzama dır.  Egzama hastalığının üç türü vardır. aşırı proteinle beslenme(proteinemi)nedeniyle ortaya çıkan egzama, vitamin yetmezliğinden kaynaklanan egzama ya da alejik egzama. Proteinemi ve alrjik türdeki egzamalar birbirine bağlı olarak görülebilir. Yani aşaırı protein alımı nedeniyle karaciğer hassaslaşır ve alejik bir durum oluşur. Tek yönlü beslenme nasıl insanlar için zararlıysaihayvanlar içinde zararlıdır. Karaciğerde depolanan aşırı miktardaki protein deride lökalize olamsından ötürü,  hayvanda ergenlik sivilcelerine benzer küçük noktacıklar oluşur. Hayvanın kaşınması sonucu patlayan bu noktacıklar tüylere yapışır. kokulu ve aşırıkaşıntı veren bir hal olur. Tedavi için o bölgenin tüyleri iyice traş edilip temizlendikten sonra lokal ilaç uygulanır. ancak veretiner hekime danışmadan ilaç kullanılması sakıncalıdır. Çünkü kaşıntı nedeninin saptanması ve ona göre bir tedavinin uygulanması gerekmektedir. Eğer neden egzama ise kortizon tedavisi uygulanır. Uyuzdaysa kortizon kullanılmaz, kullanıldığı takdirde uyuz etkenini besleyici bir özelliğe sahip olduğundan hastalık tehlikeli boyutlarda ilerleyebilir.  Kimyasal maddeler,  boya, tiner, kostik maddelerden tutun da ciklete (yapıştığı yere hava aldırmaz) sentetik halılar, yanlış kullanılan kozmetik ürünlere kadar her şey egzamaya neden olabilir. Sokakta yaşayan ya da sokağa çıkan en hayvanlarında görülen alrji nedenleri araştırılırken doğada bulunan bitki örtüsü de göz önünde bulundurulmalı. Örneğin kiraz ve erik ağaçlarının salgıladığı balzam ve çam ağıcının reçinesi hayvanlarda alerjiye neden olabilir. Vitamin eksikliğinden kaynaklanan deri hastalıkları da vardır. A, D ve H vitaminlerinin eksikliğinden kaynaklanan tüy dökülmelerinde kaşıntıya rastlanmaz. Derinin tüy tutma özelliği kaybolur, ve normalden fazla seyrekleşme olur. Bu gibi durumlar hastalık belirtisidir. ancak tüy dökmesinin başka nedenleri de olabilir. Kısırlaştırılmış hayvanlarda hormon yetersizliğine bağlı tüy dökülmeleri görülür. Dişide östrojen, erkekte testeron hormonunun azlığı tüy dökülmesine sebep olur. Dişilerde tüm vücutta tüy seyrekleşmesine rastlanırken, erkekler çırılçıplak kalbilirler. Tedavisinde , eksik olan hormonun çok düşük dozlarda verilmesi gerekir. Ayrıca Stafilokokus Epidermitis denilen bakteriler, deri iltihaplanmalarına neden olur. Egzamayla birlikte mikrobik deri hastalıkları görülür. Halk arasında köpek tüylerinin kiste neden olduğu kanısı yaygındır. aslında tüyün kemdisi kist yapmaz. Tüylerin üzerindeki parazit, yumurta ve proteinleri alrji yapar. Bundan dolayıdır ki,  kist aşısı olmuş köpeklerden çekinmek yersizdir. Uzun tüylü köpekler tüm sene boyunca tüy dökerler. bir hayvan sahibinin hayvanını taraması, fırçalaması onu beslemekten daha önemli bir görevidir. Kısa tüylü hayvanlar belli mevsimlerde tüy dökerler ve daha çok yattıkalrı yerlere tüylerini bırakırlar. Kısa tüylü hayvanları ince dişli bir fırçayla taramak ve pamuklu olmayan hafif nemli bir bezle tımar yapmak gerekir.  Taramanın hayvan vücuduna 3 yararı vardır. Öncelikle hayvanın vücudunda var olan pire ve kenelerin tarağa takılması ile bunların varlığı saptanır. Ayrıca vücuttan atılacak tüylerin tarak ve fırça yardımıyla toplanmasına yardımcı olur. Tüy dipleri ve deriye dolaylı olarak yapılan masajla sinirlerin uyarılması ve daha sağlıklı tüylerin çıkmasına neden olur.  İlkbaharın bittiği yazın başladığı anlarda palto değişikliği kaçınılmazdır. Özellikle bu aylarda daha sık ve düzenli taramalar, tüylerin etrafa yayılmasını ,  alerji ve parazitlerin bulaşmasını engeller.